Puala Pankor - Georgetown - Satun - Ko Tarutao - P

Naar het strand….Puala Pankor uitgekozen, was niet een hele dag reizen en had er goede verhalen over gelezen. Eenmaal daar…niemand…uitgestorven…ideaal voor rust. Rugtas gedropt en de omgeving verkennen... het enige wat ik tegen kwam was half afgebrokkelde panden, heel veel afval op straat en het stonk onwijs.
Volgende dag rugtas gepakt en weer terug gekeerd naar het vaste land en de bus gepakt naar Georgetown omdat het richting het noorden was… Volgende eiland dan maar…

Ko Tarutao een nationaal park net over de grens in Thailand. Ko Tarutao een eiland met hele dure bungalows en niet eens aan het water.. voor weinig kon er wel gekampeerd worden.. In Georgetown een tent gevonden 30 Ringget (15 euro)… Dus met de boot naar Langkawi, het toeristen eiland van Maleisië, een uur later zat ik op de boot naar Tha Tammalang om de volgende dag de boot naar Ko Karutao te nemen. In Tha Tammalang gevraagd wat een taxi naar Satun koste, want Tha Tammalang is alleen een haven… dit waren bedragen die in Nederland niet eens voorkomen, dus begonnen aan de wandel en al snel kwamen er wat brommers voorbij… 5 tellen later zat ik voor weinig achter op de brommer naar Satun. Rijden we Satun binnen… begint er iemand met water te gooien… 100 meter verderop weer een aantal, even later stond er een hele groep klaar om me met water te belagen. Het was Thai-nieuwjaar en dan wordt het regenseizoen ingeluid. Voor de kroeg met wat Nieuw-Zeelanders, Fransen en Britten werden de twee vaten met water gulzig leeg gehoosd op de voorbijgangers.
In de bar een jongen leren kennen waarvan zijn vader een jachtwerf in Satun heeft en hij het vak als naval architect wil leren Ik hoop op de terug weg Satun nog te kunnen aandoen om op de werf te kijken..waar ze een houten 120 voeter aan het restaureren zijn.

Volgende dag met de boot naar Ko Karutao (6 37'17.37"N, 99 40'47.78"E voor de liefhebber die het met google earth wil opzoeken, de getallen er gewoon zo in kopiëren) waar de taxi al voor ons klaar stond…een vrachtwagen met een laadbak vol met toeristen die ons naar het noorden van het eiland bracht. Hier waren nog goed de gevolgen van de Tsunami te zien. Op dit eiland mag je overal kamperen… dus een mooie spot onder een boom aan het strand uitgezocht met uitzicht op zee.

De dagen erop vroeg je tent uitbranden en doen waarvoor ik gekomen was… relaxen…, even helemaal niks doen.., liggen op het strand… relaxen!! Ooit een koe een haas zien vangen…? Op het strand liggen en niks doen is dus niks voor mij, geprobeerd… niet geslaagd. Het eiland heeft maar één weg van het midden naar het noorden en de rest van het eiland bestaat uit jungle. Voor de kust in het zuiden van het eiland ligt het eiland Rang Nok (expeditie robinson)… kijken! Tent opgebroken en om 15:00 uur vertrokken van het punt waar ik met de boot aankwam voor een 13 km trek door de jungle waar sommige stukken zo dicht begroeit waren dat je zelf er een weg doorheen moest banen… geritsel, veel geluid en met een behoorlijke snelheid overstekende wilde zwijnen koste me een paar jaar van mijn leven. Om 17:00 uur kwam ik dan aan op plaats van bestemming (6 31'47.21"N, 99 41'31.74"E), geen elektra, geen toilet, geen stromend water, maar wel uitzicht op Rang Nok. Toen de zon onder was werd ik belaagd door muggen..dus de tent in. Lig je rustig in je tentje… hoor je de eerste druppen op het tentdoek vallen... en dan is het wachten op de eerste druppen in de tent. Om 05:00 uur was het genoeg… tent opgebroken en begonnen aan een natte terugtocht. Na een uur eens kijkend naar mijn benen moest ik toch concluderen dat er wel heel veel bloedzuigers op zaten… snijden!! Eenmaal weer aangekomen op het Ranger station, waar ik ook vanaf begonnen was de vorige dag, zou de ferry die van een ander eiland af moest komen mij komen ophalen om me weer in Tha Tammalang af te zetten. Welkom in Thailand… boot was al vol en ging rechtstreeks naar de vaste wal..euhh.. en nu? Terug naar het noorden van het eiland om verhaal te halen want ik had het kaartje de vorige dag al gehaald… alternatief wat aangeboden werd is om zo'n 50 km noordelijker aan wal te gaan, oké gaan… na 30 minuten het gebrul van 3 keer 200PK aan gehoord te hebben kwamen we dan aan in Pak Bara en zat ik een uur later in de bus naar Phuket.

Rond Phuket genoeg activiteiten te doen… duiken… snorkelen… kano varen en het werd een "kano trip" naar vier eilanden, waar de grote stukken per boot werden afgelegd. Loa Way Island was de eerste stop en om maar een rustig te beginnen werd hier vooral gezwommen en een potje voetbal gespeeld.
Toen vertrokken naar het tweede eiland… hier is de James Bond film "the man with the golden gun" opgenomen (8 16'28.65"N, 98 30'02.71"E).
Omdat de volgorde van de eilanden afhankelijk is van het tij werd op het 3de eiland pas voor het eerst in de kano gezeten… de guide peddelde je naar de mooiste plekjes en vertelde in gebrekkig engels van alles en nog wat waar je maar een deel van mee kreeg..
Het vierde eiland was toch wel heel bijzonder, dit is het eiland Phanak Island (8 11'29.35"N, 98 29'23.35"E) en heeft een meer in het midden dat met laag water droog staat en met hoog water niet te bereiken is. Dus goed uitgerekend met het tij begonnen we met de kano een tochtje van 5 minuten door een grot vol met vleermuizen om uiteindelijk uit te komen bij het meer met zwemmende apen (wist niet dat apen konden zwemmen). Dit was echt super mooi, maar was niet goed op foto vast te leggen.

Een paar dagen later zat ik in Bangkok bij Mia, een meid die ik had "leren kennen" in Georgetown en in Bangkok woont. Hevig opzoek geweest naar de goedkopere illegale versies van de lonely planet, maar niet gevonden (dus als iemand iets weet waar ik ze wel kan halen..). Na wat toeristen plekken te hebben bezocht en haar levens verhaal drie keer te hebben aangehoord werd het nodig tijd om maar eens te gaan… de nachttrein naar Chiang Mai. Vroeg in de morgen aangekomen.. spullen in het hostel neergezet en de rest van de dag besteed aan het vinden van een goedkope vlucht naar India en een leuke meerdaagse trekking door de bergen… 3-daagse trekking ten noorden van Chiang Mai is het geworden.
‘s Ochtends vroeg achter in de pick-up gezet en met een groep van elf mensen richting de eerste activiteit gebracht. Zeker niet de meest onbelangrijke… de lunch!! Na het maagje goed te hebben gevuld begonnen we aan de tocht op een olifant… op het hoofd van elke olifant zat een guide en 2 toeristen in het bakje op de rug… behalve…, zitten op het hoofd ging niet wat te ver, het is de nek geworden waar ik in het begin de neiging had om, voor wat extra steun, hem/haar bij de oren te pakken. Van te voren werd ons vriendelijk verzocht om wat bananen te kopen om de olifant onderweg te belonen. Als je een tikje op zijn hoofd gaf kwam die enorme slurf omhoog gezwaaid voor een banaan. Binnen no-time waren alle bananen op. Niet omdat wij zoveel op zijn hoofd tikte… Hij stopte gewoon met lopen en daar kwam de slurf weer..banaan, banaan kon je hem bijna horen roepen… geen banaan?? Dan begon de olifant zo hard door zijn slurf te blazen dat er veel "vocht" om je oren vloog... dus gaven we hem genoeg te eten en kochten we onderweg nog wat extra bananen. Enigszins droog aangekomen in vergelijking met anderen konden we wel een douche gebruiken. De volgende groep stond alweer klaar en begonnen wij aan de eerste kilometers van de trekking richting een waterval waar het water zo de jacuzzi in kletterde. Na een uur poedelen werd ons vriendelijk toch wel dringend verzocht om toch maar eens te beginnen aan een 2 uur durende wandeling berg op door de hitte.. Aangekomen in het dorp… een dorp waar de meeste bewoners nog nooit buiten de het dorp zijn geweest en ook nooit zullen komen… in een dorp waar hun eigen taal wordt gesproken… in een dorp waar tot 15 jaar geleden een pas geboren kind niet werd ingeschreven in Thailand en dus als illegaal wordt beschouwd. Ze zien er gelukkig uit... en hebben alles om in leven te blijven en ook nog gezond ook want het de kampstichter is 125 jaar geworden en de oudste bewoner is nu 98 (komt waarschijnlijk door een zorgeloos leven). ‘s Avonds werd er bij het kampvuur door de kinderen uit het dorp liederen gezongen in hun eigen taal en werd er rond het kampvuur gedanst. Waar wij op onze beurt (per land) een lied moesten zingen in onze eigen taal, een lied in het Fries kon ik zo snel niet voor de geest halen…het is het zeilcomplex lied geworden (hero/gauke niet de variant er op). Het liedje viel in goede aarde, al zag ik er wel een aantal met de vingers in de oren staan ;) Na een goed ontbijt werd de groep in tweeën gesplitst en begonnen de mensen voor de 2-daagse trekking aan hun laatste dag en wij trokken nog een dag verder de bergen in. Met twee Britse, drie Fransen en de guide met zijn hond aan de wandeling voor 2 uur door 40 graden. Na de lunch nog eens twee uur door de bergen. Aangekomen in ons kamp begint de viervoeter direct heftig bij een boom te blaffen…. Een rivierslang boven in de boom, het geweer kwam te voorschijn en met een schot door de hals kwam de slang rustig naar beneden gezakt. Het vuur werd nog eens flink opgestookt. Nadat de slang was dood gebloed ging ie even op het vuur. De slang werd bij de rivier eens goed schoon gemaakt om bij het diner als extraatje geserveerd te kunnen worden. Zal jullie de verhalen besparen over het schoon maken, kan wel verklappen dat ie een heeelllleeee lange darm heeft en wat je daar in vind is echt wonderbaarlijk, hahaha. Het diner was goed en kan het iedereen aanraden, als je de kans hebt, om eens een stuk vlees van een slang te proberen. De laatste dag was makkelijker, bergje af…. richting rivier voor onze laatste activiteit..rafting… op een bamboe vlot de rivier af. Deze tocht eindigde meerdere malen in een water gevecht met de kinderen die aan de rivier wonen. Moe gestreden viel ik een paar uur later in slaap in de bus die me om 5 uur in de morgen afzette in Loei… voor een wijntje…