Terug naar Azie

Laatste week in Darwin… was vliegen en draven. In de ochtend uren nog aan een trailer werken.. verf laten drogen, boot klaarmaken voor de overtocht, terug naar de trailer voor nog een laagje verf en dan ’s avonds afscheid nemen van mensen in Darwin… Met een echte hollandse maal te hebben gekookt voor Jenny, Simo en Andrea (meid van de zeilclub) kon ik met een gerust hart Darwin verlaten. Toen eenmaal de sluis deuren opgingen en we het ruime sop opzochten, gleden alle “zorgen” van me af. Met Eddy als schipper een vriend van Eddy, Jason, Sarah en ik als crew begonnen we aan een geplande 6 daagse trip op zee, met Bali als bestemming voor proviand en diesel… Na het eerste uur werd de autopilot aangezet en deed iedereen zijn ding… en eindelijk had ik weer tijd voor een boek… maar minder dan gehoopt… moest namelijk nog de twee hoofdlieren uit elkaar halen en schoonmaken... en daar ben je toch zo’n vier uren mee kwijt… voor de hele trip naar Bali geen zuchtje wind en alleen maar zon… zonnedoek opgezet zodat we enigszins verkoeling konden vinden… maar toen werd het donker en zag het er regenachtig uit.. en daar kwamen de eerste druppen. Heerlijk…verkoeling... maar de automatische piloot deed het na de bui niet meer en alle andere instrumenten gaven alleen nog maar strepen in beeld. Dus dat werd klussen… alles werkte weer zolang we de automatische piloot niet aan zouden zetten… en dan worden het lange dagen als je alles op de hand moet gaan sturen. Op Bali aangekomen eerst naar de bar voor een biertje en wat eten… was ten slotte al borrel tijd. Omdat we op zondag aankwamen en er geen autoriteiten werken op zondag mochten we de marina niet verlaten…GRRRR…. De volgende dag was het dan ook de ene helft eten halen en de andere helft diesel tanken en gelijk vertrekken… dus niks gezien van Bali….helaas… (maar dat komt nog wel).

Vertrokken voor zo’n acht dagen… hadden nog wat extra jerrycans gehaald zodat we in een keer konden doorstomen naar Port Dickson in Maleisie. Toen we vertrokken stonk de boot naar diesel..eerst geen aandacht aan besteed, kwam waarschijnlijk door het tanken, maar naar verloop van tijd toch maar eens op onderzoek uit… was er een rubberring losgeraakt van de hoge druk pomp. Gevolg was dan ook zo’n 100 liter in de bilge lag… schipper aangekeken en met een goedkeurende knik werden de bilgepompen aangezet. Loop weer naar voren… zie ik daar een grote diesel spray in het vooronder… pompen weer uit… een hoop gevloek, pompen ze niet gelijk op het buitenwater…maar moet je eerst een slang overboord hangen. Kon wel door de grond zakken.. spinakerschooten, fokkeschoten, harnassen allemaal onder de diesel…zat de volgende drie uren beneden deks te poetsen... maar daar hield het niet mee op… nu we de 100 liter minder hadden moest er nog ergens aan wal worden gegaan voor diesel, maar waar was de grote vraag? Besloten als we dicht langs een vissersman kwamen dat we een gok konden wagen en 100 liter overladen… de eerste was gelijk prijs. Maar de beste mannen wil je niet aan boord hebben dus werden er lijnen met jerrycans naar de andere kant gegooid en daarna weer binnengehaald… met de laatste lading wat flessen rum en wat Amerikaanse dollars mee… schipper was gelukkig met de dollars en de bemanning draaide gelijk een dop van de rum en allen hadden ze een glimlach… iedereen gelukkig. Reis weer voortgezet… en de evenaar kwam al snel dichterbij… Eddy was al dagen lang verhalen aan het vertellen over meegemaakte reizen, en toen hij de eerste keer de evenaar over ging… naakt de mast inklimmen hand over hand…. De nacht viel in en op mijn wacht een rekensom gemaakt wanneer we de evenaar zouden overgaan… wakker worden voordat je wakker gemaakt word was het plan… uiteindelijk gingen we om een uurtje of 10 in de morgen de evenaar over op 0°00.000N en 105°25.650E. Jason en Sarah waren ook nog nooit eerder de evenaar overgegaan en dus moesten we met zijn drieën er aan geloven en werden we achter in de kuip gezet en kwam King Neptune boven geborreld en begon een heel verhaal te vertellen over zeelieden… aan het eind kwam het er toch op neer dat we iets moesten offeren, King Neptune vermaken en een “toverdrank” drinken. King Neptune en de schipper hadden besloten dat er een wenkbrauw moest worden geofferd, ik schoot naar voren met … “graag”… vond het al een stuk beter dan naakt de mast inklimmen, Sarah vond het wat minder maar moest er toch ook aan geloven. Met een wenkbrauw minder moest er gedanst worden, een voor een, zonder muziek… en als laatste moest er het “toverdrankje” worden gedronken. Opgewarmd bier met heeeeel veeel chili-saus (mijn eigen potje met hele hete chili van Darwin). Soyasaus, peper, zout en azijn. De enige manier om het weg te krijgen was het aan een stuk door te drinken... na een paar seconden was het weg.. maar stond daarna wel voor een tiental minuten in brand en met gekraakte lippen maakt het er niet beter op. Jason had er beduidend veel meer moeite mee… nam weer een slok en wachte even… werd het ontbijt weer even omhoog gepompt, weer doorgeslikt en daar ging de volgende slok en zo ging het een paar keer door. Na de slot zinnen van King Neptune was Jason verdwenen en kwam voor de eerste minuten niet meer van het toilet. Voor het eerst pikte de bries op en konden we zeilen…was helemaal in mijn element, hier deed ik het voor, genua in geklikt en grootzeil omhoog… spanning erop draaien… BANG en kwam het grootzeil met een noodgang naar beneden zetten en viel het blok in het water en zat de val boven in de mast. Grootzeil opgebonden… fok weer in de zak.. heb voor een halve dag rondgelopen met een sip gezicht… geen zeilen meer tot aan Maleisië :( . Laatste deel moest tussen de eilanden van Indonesië door en moest de straat van Singapore worden overgestoken wat een van de drukste straten in de wereld is… dit was een stuk dat Eddy en ik zouden doen.. omdat het een vrij moeilijk stuk is… en in het donker wordt het er niet gemakkelijker op… condities waren perfect.. geen wind en heldere lucht... kwamen tussen de laatste eilanden door en werd het lichten identificeren en in de gaten houden… naar het smalste stuk van de straat gevaren om over te steken… een gaatje gezien en op het punt dat ik de straat in stuurde begon het kei hard te waaien en kwam de regen met bakken naar beneden… lichten waren pas veel later te zien en als een schip met over de 15 knopen naar je toe komt zetten is het snel dichtbij… op een gegeven moment waren het alleen maar rode en groene lichten … maar we hebben het overleefd… en na een wacht van zes uren kon ik best wel wat slaap gebruiken… tegen tien uur in de avond kwamen we Port Dickson binnen, vastknopen en een biertje drinken… dit was het einde van een rustige nacht… zwemmen in haven… gek doen… mensen uit hun slaap gehouden… zwemmen in het zwembad… Sarah heeft nog een man van beveiliging het zwembad in gekregen, toen de beste man Sarah probeerde te zoenen werd het de hoogste tijd om ons bed op te zoeken. De volgende dag vertrokken de drie mannen… en heb ik met Sarah een begin gemaakt om de boot in orde te maken voor de races. Paar dagen later kwam Gijs aan en was het goed om weer een vriend te zien... Na het klussen aan de boot was het in de namiddag relaxed bier drinken in het zwembad. Spullen opgeslagen op de marina… papieren in orde gemaakt en vertrokken naar Port Klang waar de races zouden starten…

De meeste kwamen een dag van te voren aanboord voor de race en werden er nog wat last minute dingen gedaan aan de boot… maar dan was het dan zover.. de start voor de Raja Muda, bestaande uit drie passage races en vier haven races. Eerste etappe was naar het eiland Pankor… in de middag gestart… mijn positie was mid-bow.. dus moest de voordekker een hand helpen. Vaak weinig te doen de eerste uren… maar als de zeebries over gaat naar een landbries en andersom is het werken geblazen… zeilen aan dek, zeilen naar beneden, spinaker op… andere spinaker op, de ander naar beneden… echt super gaaf als het dan ook allemaal werkt. Midden in de nacht door de finish… en als de boot voor anker ligt worden het bier, rum-cola en de gin-tonic voor de dames naar boven gehaald. ’s Avonds zijn de maaltijden voor je geregeld met een prijsuitreiking voor die etappe… begonnen met een tweede plaats…
Iedereen vol goed moed begonnen aan de tweede etappe van Pangkor naar Penang… dit zou een interessante race worden met eerst het vast zitten in een vis net… voor meer dan een uur… op dat moment deden we hele goede zaken … lagen tussen de echte snelle jongens… zwaar balend over de finish gekomen… hadden we toch nog een vierde plaats gevaren wat dan weer mee viel… Op Penang waren de eerste havenraces gepland… met twee keer een twee waren we dan wel tevreden maar het bracht ons nog niet aan de top van de lijst… maar wel tijd voor een feestje… de rum vloeide weer in overvloed maar er moest natuurlijk nog wel gezeild worden de volgende dag. Wedstrijd naar Langkawi was weer een passage race en werden weer tweede… met nog twee haven races te gaan in Langkawi werd het al bijna onmogelijk… en als je dan start met een vierde plaats is het einde verhaal. Tweede algemeen… iedereen tevreden en werd er terug gekeken op een goede regatta.

Tijd voor ontspanning… paar dagen later werd de reis voort gezet naar Railey in Thailand waar een mooie baai werd gevonden en we heerlijk hebben gerelaxed. Een van de middagen hebben we besteed aan rockcliming.. echt super gaaf… de volgende dagen zat er niet heel veel kracht meer in de armen... Ko Raya was de volgende stop... paar dagen de tijd om de onderkant te schrobben en toen werd er afgereisd naar Phuket voor de King’s Cup. Een week lang wedstrijden om de eilanden van Phuket en twee wedstrijden om de boeien… begonnen goed, met een eerste plaats… zolang het niet door ging waaien deden we mee in de voorste regionen… maar er zaten een paar winderige dagen tussen en kwamen algemeen niet verder dan een vierde plaats. Maar geen onbelangrijk punt is het eten… elke avond werd er ergens een presentatie avond gehouden met een prijsuitreiking en uiteraard ook met veel te veel eten, de Thaise keuken is echt fantastisch en dat dan zes dagen lang… het was een paradijs!

De dag na de laatste wedstrijd vloog bijna iedereen weer terug naar Australië… en zijn we met zijn vijven weer terug naar Railey gegaan voor nog een sessie klimmen… andere wand en moeilijker dan de eerste… kon helaas maar met negen vingers klimmen, want had eerder die week een scherp bootmes diep in mijn eigen duim gezet... niet heel slim. Maar er moest weer gevaren worden… naar Rebak, wat een klein eilandje voor langkawi is… de boot zal hier voor een langere tijd blijven voor onderhoud. Was er eerst niet heel erg blij mee… maar eenmaal hier… het is een eiland met alleen een resort erop en een marina… en met goede douches, fitness, internet en goed eten heb ik helemaal niks te klagen. Zal hier namelijk een twee maanden blijven om aan de boot te klussen en in orde te maken voor de volgende races. Maar eerst nog een paar dagen vrij nemen… en met Gijs naar Singapore gegaan, shoppen in de elektronica zaken op zoek naar een headset en een webcame, want ben tegenwoordig ook online op skype (skypenaam: jakko_flokstra). Tijdens het onderhouden van sociale contacten in Singapore werd er me gevraagd om mee te gaan op een roadtrip naar Maleisië tijdens kerst. Aangezien ik nog niks had gepland, werden de plannen enigszins gewijzigd… nog even een paar dagen in Kuala Lumpur met Andrew, leren kennen tijdens de laatste regatta’s, lekker eten en het nachtleven van Kuala Lumpur onveilig gemaakt. De dag dat zijn vriendin van kwam overvliegen vanuit Zuid Korea voor de kerstdagen was het voor mij de hoogste tijd om de trip weer terug naar Singapore te starten. En het is heel vervelend maar er moest weer bier gedronken worden met zeilers… niet heel verkeerd want ga nu racen tijdens de Royal Langkawi International Regatta. Volgende morgen vroeg op en met Aiwee, Iris en James afgesproken op het treinstation… alle treinen vol tot aan de middag om bij de ouders van Aiwee de auto op te halen… dus in een taxi gesprongen naar de grens… grens over… en in een andere taxi gesprongen… auto op gepikt en naar de oostkust gereden… schijnt mooi te zijn… maar viel toch vies tegen. Plannen gewijzigd en naar de highlands van Maleisië toe gereden, fraiserhill. Heerlijk “koel” en moest ik gelijk weer terug denken aan Nepal… hoegenaamd geen auto’s en fluitende vogels in de morgen… daar kom je echt tot rust… maar niet voor lang want hadden besloten dat we kerstnacht in Melaka zouden vieren, aan de west kust… goed hotel gevonden, gezellig met zijn allen in een familie kamer… helemaal gek gegaan… Iris begon te zingen wat helemaal niet verkeerd klonk… of waren toen al te ver heen…nouja… maar toen we op de bar gingen dansen… wisten ze het wel… die zijn helemaal gek en het werd een gekke avond… in ieder geval veel te veel alcohol en kon er met moeite uit bed worden gekropen. De tijd begon te tikken en werd er terug gereden naar de ouders van Aiwee waar we het kerst diner zouden hebben… iedereen was dood op… en werd er een taxi gebeld terug naar de grens… de meiden hadden wat geregeld een tocht met een auto over de grens en dan gelijk door naar Singapore City… controle van de paspoorten aan de grens… en ja hoor er was iets mis met mijn paspoort, moest mee komen naar een kantoor waar ze waarschijnlijk vragen wilden stellen… heb natuurlijk een schoon geweten dus was nergens bang voor… of zouden ze toch ontdekt hebben dat ik uitgeschreven ben uit Nederland en bij Nederlandse wet in Singapore woon, maar Singapore niet weet dat ik in Singapore woon. Zit je daar een kwartier te wachten, ze lopen je allemaal aan te staren en beginnen dan de eerste woorden te spreken… “u kunt gaan” daar snapte ik helemaal niks van… maar was al lang blij dat ik op een normaal bed zou mogen slapen… Volgende dag heerlijk rustig aan gedaan, hoefde nergens heen en had een trein geboekt om een uurtje of negen ’s avonds en begon de reis terug naar Rebak… waar het werk me toe zou lachen… en dat zal nog wel voor de komende maand. Eenmaal terug op Rebak gelunched met het Nederlandse gezin die ik in Darwin had ontmoet… en toen kwam er naar voren dat ze het niet erg hadden gevonden als ik hun een handje had geholpen om de boot terug te varen naar Europa… maarja… wat doe je eraan… je maakt plannen om ze weer te wijzigen. De plannen voor nu zijn hoofdzakelijk zeilen… zal de boot mee omvaren naar Hong Kong waar 21 maart een 650NM race start naar de Filippijnen, aansluitend is daar nog een regatta… en word naar alle waarschijnlijkheid nog een race gedaan in Ko Samui en dan…. de tijd zal het leren…

Iedereen een goede jaarwisseling…

Jakko